Uzun Metinli Antik Şiir Resmi

Aşağıdaki eski şiire dayanarak bir resim çizin ve orijinal metni ekleyin. Han imparatoru güzelliğe düşkündü, ülkeyi sarsacak bir güzellik arıyordu, Uzun yıllar hüküm sürdü, ama bulamadı. Yang ailesinde bir kız vardı, yeni yetişmişti, Derin odalarda büyümüş, henüz kimse tanımıyordu. Doğuştan gelen güzelliği saklanamazdı, Bir gün seçilip hükümdarın yanına alındı. Geri dönüp bir gülüşüyle yüzlerce çekicilik yaydı, Altı saraydaki tüm süsler solgun kaldı. İlkbahar serinliğinde Huaqing havuzunda banyo verildi, Kaplıca suyunun kayganlığıyla pürüzsüz teni yıkandı. Hizmetçilerin yardımıyla nazlıca kalktı, güçsüz düştü, İşte o zaman yeni lütuf dönemi başladı. Bulut saçlar, çiçek yüz, altın sallantılı süsler, Lotus perdeli yatakta ilkbahar gecesi ısındı. İlkbahar gecesi kısaydı, güneş yükseldi, O günden sonra hükümdar artık sabah divanına gelmedi. Eğlenceye ve ziyafete hizmet etmekten boş zaman yoktu, İlkbahar gezileri gündüz, geceler özel geceydi. Haremde üç bin güzel vardı, Üç bin sevgi tek bir kişide toplandı. Altın odada süslenip geceye hazırlandı, Yeşim köşkte ziyafet bittikten sonra sarhoş olup ilkbaharla kaynaştı. Kız kardeşler ve erkek kardeşler toprak sahibi oldu, Işıltı aile kapısında parladı, ne yazık! Böylece dünyadaki tüm anne babaların kalbinde, Erkek çocuk değil, kız çocuk değerli hale geldi. Li Sarayı'nın yüksek yerleri bulutlara değdi, Peri müziği rüzgarla her yerde duyuldu. Yavaş şarkılar, sakin danslar, telli ve nefesli çalgılar dondu, Bütün gün hükümdarın gözleri doymadı. Yuyang'dan davul sesleri yeri sarsarak geldi, "İpek Giysi ve Tüy Kıyafeti" şarkısını yarıda kesti. Dokuz katlı şehir kapılarında duman ve toz yükseldi, Binlerce atlı ve arabayla güneybatıya hareket edildi. Yeşim süslemeli bayraklar sallanıp durdu, sonra durdu, Başkentin batı kapısından yüz li öteye çıkıldı. Altı ordu ilerlemeyi reddetti, çaresiz, İnce kaşlar atın önünde döne döne öldü. Çiçek süsleri yere düştü, kimse toplamadı, Yeşim tüyler, altın serçeler, yeşim baş süsleri. Hükümdar yüzünü kapattı, kurtaramadı, Geri dönüp baktı, kan ve gözyaşı birbirine karıştı. Sarı toz dağıldı, rüzgar hüzünlü esti, Bulutlu geçitler dolanarak Jian Ge'ye tırmanıldı. Emei Dağı'nın eteklerinde az insan geziyordu, Sancaklar solgun, güneş ışığı sönüktü. Shu nehri mavi, Shu dağları yeşildi, Kutsal hükümdarın sabah akşam duyguları vardı. Geçici sarayda ayı görünce üzüntülü renkler, Gece yağmurunda çıngırak sesini duyunca yürek parçalayan sesler. Gök döndü, yer değişti, ejderha arabası geri döndü, Buraya gelince tereddüt edip gidemedi. Mawei yamacının altındaki toprakta, Yeşim yüz görülmedi, sadece boş ölüm yeri. Hükümdar ve vezirler birbirine baktı, gözyaşları giysileri ıslattı, Doğuya, başkent kapısına bakıp atları serbest bırakarak döndüler. Dönüldüğünde havuzlar ve bahçeler hala eskisi gibiydi, Taiye havuzundaki lotuslar, Weiyang'daki söğütler. Lotuslar yüz gibi, söğütler kaş gibi, Bunlara bakınca nasıl gözyaşı dökülmez? İlkbahar rüzgarında şeftali ve erik çiçekleri açtığı günler, Sonbahar yağmurunda çınar yaprakları düştüğü zamanlar. Batı sarayında, güney iç sarayında çok sonbahar otu, Dökülen yapraklar basamakları doldurdu, kırmızı, süpürülmedi. Liyuan öğrencilerinin saçları yeni ağardı, Baharat odası hadımeleri, genç kızlar yaşlandı. Akşam sarayında ateşböcekleri uçtu, düşünceler sessizce, Yalnız lamba söndü, uyku gelmedi. Yavaş yavaş çan ve davul sesleri, uzun gece başladı, Parlak Samanyolu, şafak sökmek üzere. Ördek ve erkek ördek kiremitleri soğuk, kırağı ağır, Yeşim yorgan soğuk, kim paylaşacak? Uzun uzun yaşam ve ölüm ayrılığı yıllar geçti, Ruh ve beden hiç rüyama gelmedi. Linqiong'dan bir Taoist rahip, Hongdu'lu bir konuk, Saflık ve samimiyetle ruhları çağırabilirdi. Hükümdarın dönüp duran düşüncelerinden etkilenerek, Büyücüyü gayretle aramaya gönderdi. Boşluğu yararak, havayı sürerek, yıldırım gibi koştu, Göğe çıktı, yere indi, her yeri aradı. Mavi gökyüzünün en üstüne kadar, sarı nehrin dibine kadar, İki yer de uçsuz bucaksız, hiçbir yerde bulunamadı. Aniden denizde bir peri dağı duyuldu, Dağ, hiçlik ve belirsizlik arasındaydı. Kuleler ve köşkler zarif, beş renkli bulutlar yükseldi, İçlerinde birçok zarif peri kızı vardı. İçlerinden biri, adı Taizhen, Kar gibi ten, çiçek gibi görünüm, neredeyse aynısıydı. Altın kapının batı kanadında yeşim kapıyı çaldı, Xiaoyu'ya haber verip Shuangcheng'e iletti. Han imparatorunun elçisi geldiğini duyunca, Dokuz çiçekli perdenin içinde rüyasından ürktü. Giysisini toplayıp yastığı iterek kalktı, bir aşağı bir yukarı dolaştı, İnci perde, gümüş paravan yavaş yavaş açıldı. Bulut saçlar yarı yatık, yeni uyanmıştı, Çiçek taç düzgün değil, salondan aşağı indi. Rüzgar peri kollarını savurdu, uçurdu, Hala "İpek Giysi ve Tüy Kıyafeti" dansı gibiydi. Yeşim yüz hüzünlü, gözyaşları süzüldü, Bir dal armut çiçeği, ilkbahar yağmuruyla. Duygularla, dikkatle bakarak hükümdara teşekkür etti, Bir ayrılık, ses ve görüntü iki belirsizlik oldu. Zhaoyang Sarayı'ndaki sevgi ve şefkat kesildi, Penglai Sarayı'nda günler ve aylar uzundu. Geri dönüp insan dünyasına baktığında, Chang'an'ı görmedi, sadece toz ve sisi gördü. Sadece eski eşyalarla derin duyguları ifade etti, Baş süsü kutusu ve altın tarak gönderdi. Tarak bir parça kaldı, kutu bir kanat kaldı, Tarak altını böldü, kutu baş süsünü ayırdı. Sadece kalp altın baş süsü gibi sağlam olsun, Gökyüzünde ve yeryüzünde buluşulsun. Vedada gayretle tekrar mesaj gönderdi, Mesajda bir yemin vardı, iki kalp biliyordu. Yedinci ayın yedinci günü, Sonsuz Yaşam Sarayı'nda, Gece yarısı, kimse yokken, fısıltı zamanında. Gökyüzünde olunca kanat kanada kuşlar olmayı diledi, Yeryüzünde olunca dalları birleşmiş ağaçlar olmayı diledi. Gök uzun, yer sonsuz, bazen biter, Bu pişmanlık sonsuza kadar sürecek.