Generowanie dziewięciu póz postaci w siatce

W lokalizacji "Tokyo Tower", utwórz obraz na podstawie aktualnej atmosfery czasu lokalnego i bieżącej pogody. Proszę, aby wyznaczona postać zwiedzała to miejsce, wkomponowując ją w scenę. Generowanie sceny: Wygeneruj scenę w formacie pionowym 3:4, z pojedynczym obrazem o stałym układzie dziewięciu kwadratów, trzy rzędy i trzy kolumny, gdzie każdy kwadrat jest niezależnym ujęciem. Aparat i perspektywa: – Użyj obiektywu o charakterze super szerokokątnego lub rybiego oka (wrażenie zbliżone do 12–18 mm w pełnej klatce) – Kąt aparatu musi znacząco różnić się od oryginalnego obrazu; możliwe do użycia ekstremalne pozycje aparatu obejmują: • Perspektywę z dołu do góry (patrząc w górę) • Perspektywę z góry na dół (patrząc w dół) • Bardzo niską pozycję blisko ziemi • Wysoką pozycję z góry • Kompozycję z przechylonym "holenderskim kątem" – Zawsze twórz silny efekt skrótu perspektywicznego: części ciała najbliższe obiektywowi wydają się ogromne, podczas gdy reszta ciała rozciąga się w perspektywie w oddali – Ostateczny efekt musi przypominać odważne zdjęcie modowe lub uliczne, całkowicie realistyczne, a nie ilustrację lub styl anime Części ciała blisko obiektywu (1–2, czasem 3): – W każdym edytowanym obrazie wybierz jedną lub dwie główne części ciała ekstremalnie blisko obiektywu (w bardziej złożonych pozach czasem mogą być trzy) – Zmieniaj te części między różnymi obrazami, nie zawsze ta sama część ma być blisko obiektywu – Części ciała, które mogą być blisko obiektywu, obejmują: • Jedną lub dwie dłonie / palce wyciągnięte w stronę obiektywu • Jedną lub dwie stopy / buty / buty zbliżone do obiektywu • Kolana lub uda • Twarz bardzo blisko obiektywu • Ramiona lub klatka piersiowa blisko obiektywu w pochylonej pozycji – Wybrane części ciała powinny być ekstremalnie blisko obiektywu, niemal dotykając go, z wyraźnie widoczną teksturą skóry, tkaniny i realistycznym zniekształceniem szerokokątnym Pozy i całe ciało (złożone i różnorodne): – Twórz intensywne, cool, dynamiczne pozy pasujące do ekstremalnych perspektyw – Losowo używaj różnych typów pozycji, w tym: • W pozycji stojącej, jedna noga lub jedna ręka wyciągnięta w stronę obiektywu • Kucanie lub półprzysiad blisko ziemi • Siedzenie na ziemi lub na przedmiocie • Leżenie na ziemi z nogami lub stopami skierowanymi w stronę obiektywu • Ciało mocno pochylone w stronę obiektywu • Skręcanie tułowia, krzyżowanie nóg lub wyginanie pleców, tworząc bardziej dynamiczne linie ciała – Pozwól na złożone pozy, na przykład: • Obie dłonie blisko obiektywu, gestykulujące (znak pokoju, trójkąt, ramka z palców, wskazywanie na widza itp.) • Obie stopy skierowane w stronę obiektywu • Jedna dłoń i jedna stopa jednocześnie jako duże elementy pierwszego planu • Twarz blisko obiektywu, z jednoczesnym pojawieniem się dłoni lub stóp w relacji perspektywicznej – Zachowaj wiarygodną i logiczną anatomię nawet przy ekstremalnym skrócie perspektywicznym Pozycja aparatu i nastrój (losowość): – Losowo zmieniaj kąt i kierunek aparatu (w górę, w dół, na boki, przechylona kompozycja), jednocześnie utrzymując kompozycję wizualnie zrównoważoną i uderzającą – Atmosfera powinna być cool, swobodna, pewna siebie, zbliżona do sesji modowej lub stylu ulicznego, zgodnie z oryginalnym wyglądem ubioru – Wyraz twarzy może się zmieniać (poważny, figlarny, pewny siebie, tajemniczy itp.), ale zawsze musi wyglądać jak ta sama osoba Światło i renderowanie obrazu: – Zachowaj realistyczne cienie oraz kontakt z podłożem / podłogą – Wysoka rozdzielczość i wyraźne detale, widoczna tekstura skóry, tkaniny oraz refleksy materiałów Zmienność i losowość: – Każdy mały obraz powinien wyraźnie różnić się od innych, utrzymując różnorodność w następujących aspektach: • Kąt aparatu • Typ pozy • Które części ciała są najbliżej obiektywu • Kierunek kompozycji (frontalny, przechylony, z góry, z dołu itp.) – Unikaj wielokrotnego powtarzania tej samej kompozycji "jedna stopa blisko obiektywu", prezentuj bogatą różnorodność dynamicznych pozy i zmian pozycji aparatu Ścisłe zasady: – Nie zamieniaj postaci na inną osobę – Nie zmieniaj typu ubioru; możesz zmieniać tylko sposób prezentacji poprzez pozy, perspektywę oraz naturalny ruch ubrań – Nie przenoś sceny poza określoną lokalizację geograficzną; zawsze pozostawaj w rozsądnym zakresie rozszerzenia określonej lokalizacji – Nie dodawaj tekstu, logo, znaków wodnych ani elementów projektowych – Nie zmieniaj na styl malarski, ilustracyjny lub anime; musisz zachować fotorealistyczny efekt